"Η τροφή, να είναι το φάρμακό σου και το φάρμακό σου, να είναι η τροφή σου." - Ιπποκράτης........................................................................................
Το σχέδιο είναι πολύ καλά οργανωμένο και έχει ως πυρήνα την εμπορευματοποίηση των ασθενειών. Ο ιστός που έχει πλεχτεί γύρω από αυτή επιβιώνει μέσω ουσιών και διαδικασιών που πωλούνται ακριβά για να καταστείλουν μεμονωμένα συμπτώματα, χωρίς να επιφέρουν ίαση.
Το ντοκιμαντέρ «Παχύς, άρρωστος, και σχεδόν πεθαμένος – Fat, sick, and nearly dead» είναι μια εμπνευσμένη ταινία που εξιστορεί την προσωπική αποστολή του Αυστραλού Joe Cross να ανακτήσει την υγεία του.
Το λεμφικό σύστημα αποτελείται από τα λεμφαγγεία, τη λέμφο και τους λεμφαδένες.
Αυτή η περίπλοκη «εθνική οδός» εξειδικευμένων αγγείων μετακινεί το λεμφικό υγρό από τις άκρες των ποδιών σας στο πάνω μέρος του κεφαλιού σας και στους κεντρικούς λεμφαδένες.
Βοηθά στη ρύθμιση της ισορροπίας όλου του υγρού στο σώμα σας. Και η πιο σημαντική λειτουργία του;
Η αυτοφαγία είναι μια κυτταρική διαδικασία καθαρισμού και ανακύκλωσης, κατά την οποία το κύτταρο διασπά και επαναχρησιμοποιεί φθαρμένα ή άχρηστα συστατικά του.
Η #Μαρία_Μοντεσσόρι, γεννημένη σαν σήμερα το 1870, ήταν ιταλίδα παιδαγωγός. Επινόησε το μοντεσσοριανό παιδαγωγικό σύστημα, γνωστό και ως «μοντεσσοριανή μέθοδος», το οποίο αποτέλεσε πρωτοπορία για την εποχή του και εξακολουθεί να εφαρμόζεται και σήμερα σε αρκετά σχολεία, τα επονομαζόμενα «μοντεσσοριανά» ή «μοντεσσοριανές σχολές».
Ο «Ομέρ Πριόνης» χτύπησε στο κάστρο της Ναυπάκτου !!! Αυτό δεν θα περάσει έτσι! ....
"Αν σε μια πόλη αξίζει να ζεις , αξίζει και να την επισκεφτείς" Κώστας Καρακώστας ........
Ένα εκτενές απόσπασμα από την εξαιρετική μονογραφία της Όλγας-Μαρίας Χ. Μπακιρτζή, πτυχιούχου Γεωπόνου και κατόχου διδακτορικού διπλώματος !από τη Σχολή Γεωπονίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (2007), Αρχιτέκτονος Τοπίου MLA (Heriot-Watt University του Εδιμβούργου) η οποία εργάζεται στην Αρχαιολογία. Η διδακτορική της διατριβή που μπορείτε να αναζητήσετε στο διαδίκτυο σε μορφή pdf έχει τίτλο: “Η συμβολή της αρχιτεκτονικής τοπίου στη διαχείριση της βλάστησης σε αρχαιολογικούς χώρους και περιβάλλοντες χώρους μνημείων“. Το κείμενο χαρακτηρίζεται αυστηρώς ακατάλληλο για δενδροφοβικούς αναγνώστες και συντηρητικούς αρχαιολόγους. Ιδού:
2.1.2. Η αισθητική αντίληψη ενός χώρου πρασίνου (σελ.65)
«Όσον αφορά ειδικότερα τη βλάστηση οι αισθητικές αξίες που προκύπτουν δεν αφορούν κάθε φυτό ξεχωριστά αλλά το σύνολο τους και τον συνδυασμό τους με τα άλλα στοιχεία του τοπίου. Η αντίδραση των ανθρώπινων αισθήσεων προς τα φυτά πηγάζει από τις φυσικές ιδιότητες του χρώματος, του σχήματος και της υφής, ιδιότητες που χαρακτηρίζουν και όλα τα αντικείμενα.
Η αισθητική απόλαυση που προέρχεται από τη βλάστηση είναι ποικίλη, συνεχής και πολυδιάσταστη προσφέροντας ερεθίσματα προς όλες τις αισθήσεις. Η αντανάκλαση των φυτών στο νερό δημιουργεί σχέδια φωτός και σκιάς. […] Τα φυτά επίσης ζωντανεύουν καθώς αντιδρούν στον άνεμο. […] Ο κορμός κάθε δένδρου παρουσιάζει ανεξάντλητη ποικιλία μορφών και χρωμάτων που κυμαίνονται από το λευκό έως το σκούρο καφέ και από το λείο νεανικό έως το ροζιασμένο και γέρικο. […] Ακόμη και τα ξερά κίτρινα φύλλα προκαλούν διάφορα ερεθίσματα στον περιπατητή του δάσους. […]
Αν και η αισθητική απόλαυση είναι υποκειμενικό συναίσθημα και επηρεάζεται από την ψυχοσύνθεση του ατόμου, τις εμπειρίες και τη μόρφωσή του, η παρουσία βλάστησης συχνά προσδίδει μαγική αύρα στο τοπίο των αρχαιολογικών χώρων και αυξάνει την αισθητική αξία στον αρχαιολογικό χώρο κάτι που αποζητά το ευρύ κοινό.
∆υστυχώς όμως για πολλούς ανθρώπους η επίσκεψη στους αρχαιολογικούς χώρους και στους χώρους μνημείων δεν προσφέρει τόση ικανοποίηση όση οι αρχαιολόγοι φαντάζονται ή θα επιθυμούσαν να προσφέρει. Πιθανώς σε αυτό να έχει συμβάλει και τάση της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας να δημιουργεί χώρους απογυμνωμένους από κάθε βλάστηση επιδιώκοντας την καλύτερη διατήρηση, αναγνωσιμότητα και αυξημένη επιστημονική βαρύτητα του χώρου. Γενικά, η παρουσία της βλάστησης σε έναν αρχαιολογικό χώρο προσδίδει σε αυτόν όλα τα χαρακτηριστικά της αισθητικής ενός χώρου πρασίνου. Αντίθετα με ότι συμβαίνει με τις σκληρές επιφάνειες (τοιχία, πλακοστρώσεις), οι οποίες προσφέρουν άμεσα και μόνιμα αισθητικά αποτελέσματα, τα φυτά ερεθίζουν όλες μας τις αισθήσεις με τις μεταμορφώσεις τους μέσα στον χρόνο και τις εποχιακές εναλλαγές τους δημιουργώντας αίσθηση ευεξίας αλλά και ανανέωσης.» (σελ. 66,67)
Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς δεν υπήρξε ένας αποστασιοποιημένος ακαδημαϊκός που περιφερόταν στα πανεπιστημιακά έδρανα για να πουλάει θεωρητική εξυπνάδα στους φοιτητές του. Ήταν ένας από τους ελάχιστους Έλληνες διανοητές που κατάλαβαν νωρίς πως η κοινωνιολογία στην Ελλάδα δεν είναι μάθημα, είναι ανατομία ενός διαρκούς εγκλήματος. Του εγκλήματος που διαπράττει ένα ανάπηρο, μεταπρατικό κράτος σε βάρος μιας κοινωνίας που έμαθε να επιβιώνει ανάμεσα στον φόβο, τον χαφιεδισμό και την αυταπάτη.
Στο νοσοκομείο Hospital del Mar της Βαρκελώνης, γιατροί και νοσηλευτές μεταφέρουν σταθερούς ασθενείς της Εντατικής μαζί με τα κρεβάτια τους στην παραλία της Μεσογείου.
Ένας Ιάπωνας ανοσολογος αφιέρωσε 20 χρόνια αποδεικνύοντας ότι τα δέντρα απελευθερώνουν χημικές ουσίες στον αέρα που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα.
Αν μάθουμε να απολαμβάνουμε τη μοναχικότητά μας, μπορούν να συμβούν πολλά καλά πράγματα. Οι μπαταρίες μας ξαναγεμίζουν γιατί δεν υπάρχουν διαρροές της ενέργειάς μας σε κουβεντούλες που δεν είναι απαραίτητες.
Αν ο Νίκος Καζαντζάκης στεκόταν απέναντί μας σήμερα, με εκείνα τα πυκνά, αυστηρά φρύδια, το διεισδυτικό βλέμμα και τη φωνή που βγαίνει από τα σπλάχνα της γης, δεν θα χαμογελούσε. Θα ανάσαινε βαριά, θα έσφιγγε τη γροθιά του στο μπαστούνι και θα άρχιζε να μιλάει με εκείνο το παθιασμένο ύφος:
Ένα μαύρο πάρκινγκ το καλοκαίρι φτάνει σε θερμοκρασίες 55-60°C στην επιφάνεια. Αλλά το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι μόνο η μεσημεριανή ζέστη: είναι ότι η θερμότητα παραμένει για ώρες μετά τη δύση του ηλίου, εμποδίζοντας τη γειτονιά να αναπνεύσει, ακόμη και τη νύχτα.
ΤΟ 2009, ο Λυκ Μοντανιέ — ο άνθρωπος που ανακάλυψε τον ιό HIV — απέδειξε ότι το DNA τηλεμεταφέρεται μέσω του νερού χρησιμοποιώντας ηλεκτρομαγνητικά σήματα. Κέρδισε το βραβείο Νόμπελ. Στη συνέχεια, εξορίστηκε από τη Γαλλία.
Όταν μιλάμε για δάσος, συνήθως σκεφτόμαστε ψηλά, εντυπωσιακά δένδρα με χονδρούς κορμούς και φυλλώματα που αλλάζουν με τις εποχές. Όμως η δασική οικολογία μάς δείχνει κάτι πολύ πιο σύνθετο: το δάσος δεν είναι μόνο δέντρα, αλλά μια πολυποίκιλη ζωντανή κοινωνία. Ένα σύστημα αλληλεξάρτησης, όπου κάθε οργανισμός, από τον μεγαλύτερο κορμό μέχρι τον πιο μικροσκοπικό μύκητα, έχει ρόλο, ευθύνη και θέση.
Κλιματική αλλαγή ή κλιματική κρίση; Η διαφορά είναι μεγάλη και η αντιπαράθεση επιστημόνων σ’ όλο τον πλανήτη ,γίνεται όλο πιο έντονη και όλο πιο ενδιαφέρουσα…
Τρεις Μαθητές από τη Ναύπακτο στην Εθνική Αντιπροσωπεία για τον Πανευρωπαϊκό Διαγωνισμό EUCYS 2026 στο Κίελο της Γερμανίας με το Καινοτόμο Project “Varroa-X”!
Panagopoulos DJ, Litovsky R, and Chamberlin K. (2026). Recording the extremely low frequency pulsations of wireless communication electromagnetic fields. Electromagn Biol Med. doi: 10.1080/15368378.2026.2654072.
Τα τελευταία χρόνια βλέπω όλο και περισσότερους νέους ανθρώπους να εμφανίζουν καρκίνο παχέος εντέρου σε ηλικίες που παλαιότερα θεωρούσαμε σχεδόν «ασφαλείς». Άνθρωποι 30, 35 ή 40 ετών, χωρίς έντονα συμπτώματα, χωρίς σοβαρό οικογενειακό ιστορικό, χωρίς να ανήκουν στην κλασική εικόνα του ασθενούς που είχαμε στο μυαλό μας πριν από μερικές δεκαετίες.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο ψέμα για τη φυτική διατροφή; Ένας γιατρός απαντά.
Του Δρ Στέλιου Πανταζή
Είναι οι φυτικές πρωτεΐνες «ατελείς» ή πρόκειται για έναν από τους πιο ανθεκτικούς διατροφικούς μύθους των τελευταίων δεκαετιών; Ο δρ. Στέλιος Πανταζής αποδομεί μία από τις πιο διαδεδομένες πεποιθήσεις γύρω από τη διατροφή και εξηγεί τι πιστεύει πραγματικά η σύγχρονη επιστήμη για τις φυτικές πρωτεΐνες, τα αμινοξέα και τον τρόπο που λειτουργεί το ανθρώπινο σώμα.
Για δεκαετίες, εκατομμύρια άνθρωποι πίστευαν ότι οι φυτικές πρωτεΐνες είναι «ελλιπείς» και ότι χρειάζονται πολύπλοκοι συνδυασμοί τροφών (π.χ. όσπρια με δημητριακά) ώστε ο οργανισμός να μπορέσει να πάρει τα απαραίτητα αμινοξέα. Η θεωρία αυτή ξεκίνησε τη δεκαετία του ’70 μέσα από το μπεστ σέλερ «Diet for a small planet» και, παρότι αργότερα αμφισβητήθηκε ακόμα και από τη δημιουργό της, κατάφερε να ριζώσει βαθιά στη συλλογική αντίληψη.
Σε αυτό το επεισόδιο του πόντκαστ «Healthy People», ο δρ. Στέλιος Πανταζής εξηγεί γιατί ο μύθος των «ατελών πρωτεϊνών» δεν στηρίζεται στη σύγχρονη βιολογία και πώς το ανθρώπινο σώμα διαθέτει εξελιγμένους μηχανισμούς διαχείρισης και ανακύκλωσης αμινοξέων. Μέσα από επιστημονικά δεδομένα αλλά και απλά παραδείγματα αναλύει τι σημαίνει πραγματικά «πλήρης πρωτεΐνη», πώς λειτουργεί το λεγόμενο amino acid pool και γιατί η ποικιλία στη διατροφή είναι πολύ πιο σημαντική από τους αυστηρούς συνδυασμούς τροφών στο ίδιο πιάτο.
Παράλληλα, το επεισόδιο φωτίζει τον τρόπο με τον οποίο διατροφικοί μύθοι επιβιώνουν για δεκαετίες, ακόμα κι όταν έχουν επιστημονικά καταρριφθεί, αλλά και το πώς η παραπληροφόρηση γύρω από τη φυτική διατροφή εξακολουθεί να επηρεάζει τις διατροφικές μας επιλογές μέχρι σήμερα.
Η εντερική χλωρίδα (ή μικροβίωμα του εντέρου) και η υγεία του δέρματος συνδέονται άρρηκτα μέσω ενός πολύπλοκου συστήματος, γνωστού ως «άξονας εντέρου-δέρματος». Μια ανισορροπία στα βακτήρια του εντέρου (δυσβίωση) μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονές που εκδηλώνονται με δερματικά προβλήματα.
Σήμερα θέλω να σας μιλήσω για ένα άρθρο που μόλις χθες δημοσιεύθηκε και αφορά κάτι που όλοι νιώθουμε αλλά λίγοι καταλαβαίνουμε πραγματικά. Τη γήρανση του ανοσοποιητικού μας συστήματος.
Η διάγνωση «πνεύμονα ποπ κορν» που άλλαξε τη ζωή ενός εφήβου στις ΗΠΑ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τους κρυμμένους κινδύνους των αρωματισμένων ηλεκτρονικών τσιγάρων.
Υπάρχουν κείμενα που γράφτηκαν πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια και εξακολουθούν να αγγίζουν κάτι τόσο βαθύ και τόσο σύγχρονο, που αναρωτιέσαι αν ο χρόνος όντως περνά ή απλώς αλλάζει πρόσωπα.