Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς δεν υπήρξε ένας αποστασιοποιημένος ακαδημαϊκός που περιφερόταν στα πανεπιστημιακά έδρανα για να πουλάει θεωρητική εξυπνάδα στους φοιτητές του. Ήταν ένας από τους ελάχιστους Έλληνες διανοητές που κατάλαβαν νωρίς πως η κοινωνιολογία στην Ελλάδα δεν είναι μάθημα, είναι ανατομία ενός διαρκούς εγκλήματος. Του εγκλήματος που διαπράττει ένα ανάπηρο, μεταπρατικό κράτος σε βάρος μιας κοινωνίας που έμαθε να επιβιώνει ανάμεσα στον φόβο, τον χαφιεδισμό και την αυταπάτη.
