Και όμως είναι ήδη νεκροί.
Αναπνέουν, μιλούν, κινούνται,
Η υγεία δεν είναι απλώς να μην πεθαίνεις.
Δεν είναι η σιγουριά ενός αριθμού, μιας εξέτασης, μιας σταθερής πίεσης.
Η υγεία είναι το να μπορείς να αντέχεις την ένταση του να ζεις —
την πυκνότητα της κάθε μέρας, τη φλόγα των συναισθημάτων, την πίεση των ανθρώπων, των γεγονότων, του εαυτού σου.
Να σηκώνεσαι όταν θέλεις να πέσεις.
Να κοιτάς τα μάτια της μοναξιάς και να μην γίνεσαι σκιά.
Να αγαπάς, να πονάς, να θυμώνεις, να λυγίζεις — και να μην σπας.
Δεν είναι εύκολο.
Δεν υπάρχει συνταγή.
Δεν υπάρχουν συντομεύσεις.
Και κάθε μέρα σε δοκιμάζει.
Σε προκαλεί να δεις πόσο μακριά φτάνουν οι αντοχές σου, πόσο βαθιά μπορεί να βυθιστείς χωρίς να χαθείς, πόση φωτιά μπορείς να κρατήσεις μέσα σου χωρίς να καείς.
Η πραγματική υγεία είναι επανάσταση.
Δεν είναι να στέκεσαι απλώς όρθιος.
Είναι να στέκεσαι ζωντανός μέσα στο χάος.
Να ακούς τον θόρυβο χωρίς να τρέμεις.
Να αισθάνεσαι τον πόνο χωρίς να τον φοβάσαι.
Να σηκώνεσαι όταν όλοι γύρω σου έχουν ήδη πέσει.
Μπορεί να φαίνεται απλό.
Κι όμως, απαιτεί μυς ψυχικούς, όχι μόνο σώματος.
Απαιτεί θάρρος να κοιτάς τον εαυτό σου κατάματα
και να λες: «Ναι, θα ζήσω. Θα αντέξω. Θα υπάρξω.»
Η ζωή δεν συγχωρεί.
Η ζωή δεν χαμηλώνει τον ήχο για κανέναν.
Θα σε δοκιμάσει, θα σε λυγίσει, θα σε φέρει στα όριά σου —
και αν δεν έχεις αντοχή, θα σε σπάσει.
Αλλά η υγεία είναι να λες:
«Μπορώ να σηκώσω αυτό το βάρος. Μπορώ να νιώσω αυτό που πρέπει να νιώσω. Μπορώ να ζήσω χωρίς να προδώσω τον εαυτό μου.»
Η υγεία δεν αγοράζεται.
Δεν συνταγογραφείται.
Δεν δίνεται ως χάπι ή ως φάρμακο.
Καλλιεργείται, όπως καλλιεργείται η φωτιά:
Με επιμονή, με επίγνωση, με θάρρος, με αγάπη.
Και όταν η ένταση της ζωής σε χτυπάει, όταν τα πάντα γύρω μοιάζουν να καταρρέουν,
εσύ θα είσαι εκεί —
ζωντανός, παρών, αληθινός.
Κι αυτό, φίλοι μου, είναι η πραγματική νίκη.
Η πραγματική υγεία.
Η ικανότητα να σηκώνεις την ένταση του να ζεις και να λες κάθε μέρα:
«Είμαι εδώ. Υπάρχω. Και θα συνεχίσω να υπάρχω.»
