Μου λένε: «Δεν ξέρω πως επέζησες από την απώλεια του παιδιού σου»
Αυτή η εκδοχή μου τελειώσε.
Αυτό που συμβαίνει είναι πιο ήσυχο, πιο δύσκολο και σπάνια μπορεί κάποιος να το αντιληφθεί.
Γίνεσαι κάποιος άλλος, όχι από επιλογή.
Όχι επειδή είσαι δυνατός, αλλά επειδή δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να συνεχίσεις να αναπνέεις.
Οι γονείς που πενθούν δεν επιβιώνουν από την απώλεια παιδιού τους. Ξαναχτίζουν τον εαυτό τους γύρω από αυτήν:
Ένα νέο νευρικό σύστημα.
Έναν νέο τρόπο αγάπης.
Μια νέα σχέση με το χρόνο, τη χαρά, το νόημα και τον πόνο.
Μαθαίνεις πως να κουβαλάς την αφόρητη θλίψη και να παραμένεις όρθιος.
Μαθαίνεις πως να υπάρχεις σε έναν κόσμο που συνεχίζει να γυρίζει όταν ο δικός σου σταμάτησε.
Μαθαίνεις πως να ζεις σαν κάποιος που άλλαξε για πάντα.
Έτσι, όταν σου λένε: «Δεν ξέρω πως τα κατάφερες», η αλήθεια είναι πως... δεν ξέρουν. Γίνεσαι κάποιος άλλος που μπορεί να τα καταφέρει. Παραμένεις όμως μέσα σου αδύναμος και πληγωμένος για πάντα.
Κατερίνα Γεωργίου
