ΤΑ ΑΡΙΣΤΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ Βότανα και υγεία
Όλο και περισσότεροι άνθρωποι εκφράζουν το ίδιο παράπονο
Αυτό το αίσθημα δεν είναι ψευδαίσθηση.
Είναι αποτέλεσμα του τρόπου που λειτουργεί ο εγκέφαλος και του ρυθμού ζωής που έχουμε υιοθετήσει.
Ο εγκέφαλος δεν μετρά τον χρόνο, αλλά τις εμπειρίες
Ο χρόνος βιώνεται μέσα από εικόνες, συναισθήματα και μνήμες.
Όταν η καθημερινότητα είναι μονότονη, γεμάτη υποχρεώσεις και επαναλαμβανόμενες κινήσεις, ο εγκέφαλος καταγράφει λιγότερα
"σημεία αναφοράς".
Έτσι, όταν κοιτάμε πίσω, ο χρόνος μοιάζει να έχει περάσει πολύ πιο γρήγορα.
Ένα άλλο στοιχείο που χαρακτηρίζει την εποχή μας είναι η πίεση.
Η συνεχής πίεση συμπιέζει το βίωμα.
Το παρατεταμένο άγχος και η μόνιμη εγρήγορση κρατούν το νευρικό σύστημα σε κατάσταση επιβίωσης.
Δεν υπάρχει χώρος για βίωμα, μόνο για διεκπεραίωση.
Και όταν δεν βιώνουμε συνειδητά τις στιγμές, αυτές περνούν χωρίς να τις αισθανθούμε.
Και βέβαια η ηλικία...
Η ηλικία αλλάζει την αντίληψη του χρόνου.
Καθώς μεγαλώνουμε, κάθε έτος αντιπροσωπεύει μικρότερο ποσοστό της ζωής μας.
Ο εγκέφαλος το αντιλαμβάνεται αυτό ασυνείδητα, με αποτέλεσμα ο χρόνος να φαίνεται ότι επιταχύνει.
Όταν το παρόν γίνεται απλώς ένα "πρέπει".
Όταν ζούμε συνεχώς στραμμένοι στο επόμενο καθήκον, το παρόν παύει να υπάρχει.
Και ό,τι δεν υπάρχει..χάνεται από τη μνήμη.
Δεν χρειάζονται ριζικές αλλαγές.
Μικρές, συνειδητές κινήσεις μπορούν να αλλάξουν αισθητά την αίσθηση του χρόνου.
1.
Δημιούργησε μικρά καθημερινά τελετουργικά
Ένα τσάι, ένας καφές, ένα βότανο, μια μικρή βόλτα — χωρίς σκοπό και χωρίς βιασύνη.
Τα τελετουργικά δημιουργούν μνήμη και ακυρώνουν το χρόνο.
2.
Κάνε κάτι διαφορετικό κάθε μέρα
Μια άλλη διαδρομή, μια νέα γεύση, λίγα λεπτά με μουσική που δεν ακούς συνήθως.
Η καινοτομία επιβραδύνει τον χρόνο γιατί αυξάνει την εγκεφαλική καταγραφή εμπειριών.
3.
Περιόρισε τα συνεχή ερεθίσματα
Η συνεχής χρήση οθονών και πληροφοριών κατακερματίζει την προσοχή.
Έστω και 10–15 λεπτά χωρίς κινητό ή οθόνη επιτρέπουν στον εγκέφαλο να μείνει στο παρόν.
4.
Δώσε όνομα στη στιγμή
Ακόμα και σιωπηλά, πες:
"τώρα ξεκουράζομαι"
"τώρα αναπνέω"
Αυτή η απλή πράξη αυξάνει τη συνειδητότητα και την αποθήκευση της εμπειρίας.
5.
Σύνδεσε το σώμα με τη στιγμή
Η αίσθηση του χρόνου είναι σωματική.
Ηρεμία στην αναπνοή, επαφή με τη φύση, αργές κινήσεις επαναφέρουν το φυσικό βιολογικό ρυθμό.
Ένα τελευταίο, σημαντικό σημείο που πρέπει να θυμόμαστε.
Ο χρόνος δεν χάνεται.
Χάνεται η επαφή μας μαζί του.
Και αυτή η επαφή μπορεί να αποκατασταθεί, όχι με περισσότερο έλεγχο, αλλά με περισσότερη παρουσία
Παρουσία στο παρόν.