Βασικά, τα πάντα είναι λάθος.
Ξεκινά από τη γέννηση, όπου ο άνθρωπος γεννιέται σε λάθος περιβάλλον και με λάθος διαχείριση.
Δηλαδή σε δυσαρμονική ενέργεια, μέσα σε τσιμέντα, σίδερα, ηλεκτρικό ρεύμα με εναλλασσόμενη τάση και πλαστικά.
Του κόβουν πρόωρα τον ομφάλιο λώρο και δεν λαμβάνει όλες τις θρεπτικές ουσίες που χρειάζεται για να αναπτυχθεί σωστά.
Ενώ θα έπρεπε να γεννιέται σε ένα φυσικό, αρμονικό περιβάλλον με ζωτική ενέργεια.
Από την παιδική ηλικία τρέφεται με τροφές που δημιουργούν βλέννα και επιβαρύνουν τον οργανισμό.
Δεν λαμβάνει την πλήρη θρέψη από τη μητέρα μέσω θηλασμού, καθώς και η ίδια τρέφεται λανθασμένα.
Ενώ θα έπρεπε και οι δύο να τρέφονται με ζωντανή, φυσική τροφή.
Στη συνέχεια πηγαίνει στο σχολείο, όπου μαθαίνει πράγματα που δεν συμβάλλουν ουσιαστικά στην ψυχική του καλλιέργεια.
Δεν μαθαίνει να σκέφτεται σωστά, αλλά να αποθηκεύει πληροφορίες και να τις αναπαράγει μηχανικά.
Με λίγα λόγια, εκπαιδεύεται να λειτουργεί σαν ρομπότ, χωρίς ουσιαστική κατανόηση.
Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα να είναι ανίκανος να υποστηρίξει ουσιαστικά οποιαδήποτε ιδιότητα ή επάγγελμα.
Από τον καθαριστή μέχρι τον δικαστή, λείπει η πραγματική ικανότητα και η βαθιά κατανόηση.
Κανένας δεν μπορεί να υποστηρίξει τίποτα ουσιαστικά, διότι πολύ απλά δεν έμαθε.
Απομακρύνεται από τα εσωτερικά του πιστεύω και ακολουθεί την κοινωνική μόδα.
Ζει σύμφωνα με εξωτερικά πρότυπα και όχι με την αλήθεια του.
Το αποτέλεσμα είναι μια ζωή χωρίς ουσιαστική κατεύθυνση και χωρίς πληρότητα.
Στο τέλος εμφανίζονται ασθένειες που δημιουργήθηκαν από όλη αυτή τη δυσαρμονική ζωή.
Ο άνθρωπος φτάνει στο τέλος εντελώς άδειος.
Ενώ θα μπορούσε να φτάσει γεμάτος από ανώτερα επιτεύγματα, εμπειρίες και ευδαιμονία.
Γρήγορης Γρηγορίου
