Από Maria Fiotaki
Ο κύριος Ιωαννίδης προλογίζει στην ερευνά του, τον λόγο που μπήκε στη διαδικασία να την κάνει:
"Τα δημοσιευμένα ερευνητικά ευρήματα ενίοτε διαψεύδονται από μεταγενέστερα στοιχεία, γεγονός που προκαλεί σύγχυση και απογοήτευση. Η διάψευση και η αντιπαράθεση παρατηρούνται σε όλο το φάσμα των ερευνητικών σχεδιασμών, από τις κλινικές δοκιμές και τις παραδοσιακές επιδημιολογικές μελέτες έως τη σύγχρονη μοριακή έρευνα. Υπάρχει αυξανόμενη ανησυχία ότι, στη σύγχρονη έρευνα, τα εσφαλμένα ευρήματα ενδέχεται να αποτελούν την πλειονότητα —ή ακόμα και τη συντριπτική πλειονότητα— των δημοσιευμένων ερευνητικών ισχυρισμών. Ωστόσο, αυτό δεν θα πρέπει να προκαλεί έκπληξη. Μπορεί να αποδειχθεί ότι οι περισσότεροι ερευνητικοί ισχυρισμοί είναι εσφαλμένοι. Σε αυτή την εργασία, θα εξετάσω τους βασικούς παράγοντες που επηρεάζουν αυτό το ζήτημα, καθώς και ορισμένα από τα συμπεράσματα που απορρέουν από αυτό."
Έκτοτε έχουν περάσει περισσότερα από 20 χρόνια κι όμως οι φαρμακοβιομηχανίες εξακολουθούν να λαμβάνουν άδεια για τα σκευάσματά τους χρησιμοποιώντας ως εργαλείο τους τις μελέτες. Οι οργανισμοί φαρμάκων εξακολουθούν να λαμβάνουν στα υπόψιν τους τις μελέτες για να αδειοδοτήσουν τα νέα φάρμακα. Και οι ιατροί εξακολουθούν να πείθονται από τις μελέτες για να χορηγήσουν τα φάρμακα στους ασθενείς τους. Κι όμως από το 2005 ΟΛΟΙ τους γνωρίζουν ότι οι περισσότερες μελέτες είναι "μαγειρεμένες" με γνώμονα το κέρδος των φαρμακοβιομηχανιών.
Κι ενώ ο καθηγητής Ιωαννίδης στο τέλος της μελέτης του εισηγείται προτάσεις που θα μπορούσαν να βελτιώσουν την ορθότητα των αποτελεσμάτων, του διαφεύγει το βασικότερο όλων που είναι το κύρος του χρηματοδότη και οι προθέσεις του. Όσο οι φαρμακοβιομηχανίες χορηγούν ποσά για την έρευνα νέων φαρμάκων χωρίς να υπόκεινται σε έλεγχο τα ερευνητικά πρωτόκολλα από μια ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΧΗ αποτελούμενη από ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΑ ηθικούς επιστήμονες, η έρευνα του καθηγητή Ιωαννίδη θα παραμένει μια έρευνα για να κερδίζει τις εντυπώσεις κάτι που αποδεικνύεται από το ότι εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια, δεν έχει αλλάξει απολύτως ΤΙΠΟΤΑ στη μέθοδο που αντιμετωπίζονται οι ασθενείς και οι χρόνιες ασθένειες.
Το σύστημα Υγείας σήμερα, είναι ένας ολοκληρωμένος μηχανισμός παραγωγής κέρδους με καύσιμο τους ίδιους τους ασθενείς. Ο μηχανισμός αποτελείται:
α) από τα νοσηλευτικά ιδρύματα,
β) τις ασφαλιστικές και
γ)τις φαρμακοβιομηχανίες.
Μέσα σε αυτόν τον μηχανισμό υπάρχει ένα σταθερό χρηματικό ποσό που διακινείται για να λιπαίνει τα γρανάζια του και το καύσιμό του είναι τα χρήματα των ιατρών, των ασθενών και των ασφαλισμένων.
Ενάντια σε αυτόν το ΝΟΣΗΡΟ μηχανισμό που προσφέρει βαθμιαία και ανεπαίσθητη φθορά της υγείας των πολιτών, εμφανίζονται τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι ιατροί και θεραπευτές που έχουν ως γνώμονα το όφελος του ασθενούς, περισσότερο από την τσέπη τους. Η γνώση και η αλήθεια ωστόσο δεν προσφέρονται ποτέ στο τραπέζι. Ο ενδιαφερόμενος ιατρός και θεραπευτής καλείται να ματώσει για να βρει τρόπους να βοηθήσει τον συνάνθρωπό του, τις περισσότερες φορές αφιλοκερδώς και με ρίσκο την ίδια του την ελευθερία, καθώς όλες οι βιομηχανίες που απαρτίζουν τον παρόντα μηχανισμό υγείας, βρίσκονται στις ανώτερες βαθμίδες της ισχύος, του πλούτου και της διαφθοράς. Δεν είναι λίγοι οι ιατροί που εξαφανίστηκαν λίγο πριν κάποιο συνέδριο στο οποίο ετοιμαζόντουσαν να παρουσιάσουν αποτελεσματικές και φθηνές θεραπείες για σοβαρές παθήσεις, όπως είναι ο καρκίνος, η σκλήρυνση κατά πλάκας κ.ά..
Κι ενώ δεν είναι λίγοι οι ογκολόγοι που μετατρέπουν τους ασθενείς τους σε πειραματόζωα, βάζοντάς τους να υπογράψουν για να δεχθούν πειραματικές θεραπείες, θέτοντας σε ρίσκο τις ζωές των ασθενών τους και κερδίζοντας προμήθειες από τις φαρμακευτικές, εκείνοι που στο τέλος διώκονται, δεν είναι εκείνοι που τους βάζουν να υπογράψουν, αλλά εκείνοι που προσπαθούν να νικήσουν τον θάνατο αφιλοκερδώς και ΧΩΡΙΣ ΦΑΡΜΑΚΑ...
ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ΗΘΙΚΟ, εκ μέρους των Ογκολόγων, δεδομένου ότι ΟΛΟΙ οι ιατροί γνωρίζουμε ότι ΚΑΝΕΝΑ ΕΙΔΟΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΑΚΕΙΑ, να μην προτρέπουν τους ασθενείς τους σε έρευνα για άλλου είδους θεραπευτική προσέγγιση και να τους βάζουν να υπογράψουν για να λάβουν αγωγή που έχει ΗΔΗ δοκιμαστεί ανεπιτυχώς;
Ο λόγος που διώκονται οι ιατροί που δεν χορηγούν φάρμακα, οι ιατροί που έχουν δώσει ΒΑΣΗ στο ότι τα φάρμακα δεν θεραπεύουν τον ασθενή με χρόνια νοσήματα αλλά μόνο βελτιώνουν τα εργαστηριακά του και ΑΚΟΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ καλύπτουν την ασθένειά του εξαφανίζοντας τα συμπτώματά του (τα οποία στην πλειοψηφία των ασθενειών είναι ΦΙΛΟΙ του ασθενούς καθώς τον πληροφορούν για την κατάσταση της υγείας του), οι ιατροί εκείνοι που έχουν δώσει βάση στο ότι τα χρόνια νοσήματα εγκαθίστανται μετά από πολλά χρόνια λανθασμένων ή βλαβερών συνηθειών του ασθενούς, αυτοί οι ιατροί που προτείνουν ΠΡΟΛΗΨΗ και αλλαγή του τρόπου ζωής, είναι ιατροί που ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΚΕΡΔΟΣ στον μηχανισμό του συστήματος Υγείας. Γιατί αυτοί οι ιατροί ενδιαφέρονται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για το όφελος του ασθενούς τους και λίγο έως καθόλου για το κέρδος. Πρόκειται για ιατρούς ΤΑΓΜΕΝΟΥΣ να αφιερώσουν τη ζωής τους για να προσφέρουν καλό κι ως ταγμένοι ενημερώνονται συνεχώς, διαβάζουν, φέρονται με ευγένεια στους ασθενείς τους και ΠΑΝΤΑ ΜΑ ΠΑΝΤΑ τους εξηγούν το πρόβλημά τους. Άλλωστε η σχέση ιατρού-ασθενούς, θα πρέπει να είναι πρωτίστως σχέση ΑΛΛΗΛΟΣΕΒΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ.
Ως τρελός περιγράφεται εκείνος που προσδοκεί να δει διαφορετικά αποτελέσματα χωρίς να έχει αλλάξει τίποτα σε αυτό που κάνει. Όσο καιρό μας ενδιαφέρει περισσότερο από την ηθική ο μισθός μας, είμαστε καταδικασμένοι να είμαστε τα μεγάλα ΘΥΜΑΤΑ ενός συστήματος που φτιάχτηκε για να μας κρατάει ΣΚΛΑΒΟΥΣ της άγνοιας και των ίδιων μας των επιλογών.
